Vrouwentips

Hyperprolactinemie bij vrouwen en mannen

Pin
Send
Share
Send
Send


Prolactine is een multifunctioneel hormoon. Het normale gehalte van het hormoon in serum is van 5 tot 25 ng / ml. Het unieke ervan ligt voornamelijk in het feit dat, in tegenstelling tot andere hypofysehormonen, synthese en secretie niet plaatsvinden onder invloed van het vrijgeven van hormonen, maar spontaan en in grote hoeveelheden, en het handhaven van het noodzakelijke niveau wordt uitgevoerd door de overweldigende invloed van de hypothalamus.

Prolactine, bestaande in het lichaam in verschillende isomere vormen (mono-, di- en trimeer), verschillend in molecuulgewicht en mate van activiteit, is in staat om de functies van zowel een hormoon als een neuropeptide uit te voeren, waardoor het een van de biologische regulatoren van reproductieve processen is. Deze functie is echter nog niet uitgeput. Het neemt ook deel aan de regulatie van de meeste metabole processen, de werking van het immuunsysteem, psychologisch gedrag, stimuleert angiogenese, enz.

De productie van het hormoon wordt voornamelijk uitgevoerd door de cellen van de voorkwab van de hypofyse (adenohypofyse), lactotrofen. Bovendien wordt het gedeeltelijk geproduceerd door de pijnappelklier en zenuwcellen van de hersenen, de thymusklier, de placentacellen en het decidale weefsel van de placenta, myometry-cellen, de genitale en borstklieren en enkele andere weefsels. Het hormoon wordt uitgescheiden in een pulserend ritme, de concentratie verandert gedurende de dag, maar is niet afhankelijk van de afwisseling van dag en nacht, dat wil zeggen, op het circadiane ritme.

In de embryonale periode in de hypofyse wordt het gevonden van de 5e tot de 7e week. Vanaf de 20ste week is er een toenemende toename en na de geboorte van het kind - een geleidelijke afname van de concentratie tot het normale niveau in de 4e tot 6e week. Het gehalte aan prolactine in het serum van een vrouw tijdens de zwangerschap en borstvoeding stijgt tot 320 ng / ml.

Andere hormonen, neurotransmitters, biologisch actieve eiwitmoleculen van het centrale en perifere zenuwstelsel (neuropeptiden) zijn betrokken bij de complexe neuroendocriene controle van productie en secretie van het hormoon.

Het stimuleert de productie van prolactine voornamelijk door oestrogenen, waaronder placenta's en thyrotropine-releasing hormoon, oxytocine, somatotroop hormoon, angiotensine-II, serotonine, in iets mindere mate - door overmatig testosteron en vele andere. Het belangrijkste remmende effect is dopamine (geproduceerd in de hypothalamus).

Het belangrijkste biologische effect van het hormoon beïnvloedt het voortplantingssysteem.

In het vrouwelijk lichaam heeft hij:

  • neemt deel aan de regulatie van de borstgroei,
  • draagt ​​bij tot de volledige rijping van vrouwelijke geslachtscellen (eicellen) en follikels in de eierstokken, evenals de normale werking van het corpus luteum en de synchronisatie van folliculaire rijping en ovulatie,
  • helpt bij het handhaven van een evenwicht tussen oestrogeenreceptoren en luteïniserend hormoonreceptoren, neemt deel aan de voorbereiding voor borstvoeding van de borstklieren door de ontwikkeling van secretorische structuren te stimuleren,
  • reguleert de samenstelling van het vruchtwater en het volume ervan door het transport van ionen en watermoleculen door het vruchtwater te regelen,
  • verbetert de melkproductie door de melkklieren na de bevalling en bevordert de synthese van melkeiwitten en -vetten.

Hyperprolactinemie bij vrouwen leidt tot een afname van de gevoeligheid van de hypothalamus voor oestrogenen. Dientengevolge wordt de pulserende afscheiding van het gonadotropine-vrijmakende hormoon, en dus het luteïniserend hormoon (LH) van de hypofyseklier aan de voorkant, onderdrukt, worden de LH-receptoren in de eierstokken geblokkeerd en wordt ovariumaromatase, dat afhankelijk is van follikelstimulerend hormoon, onderdrukt, hetgeen resulteert in een afname van oestrogeenproductie.

Deze laatste leiden respectievelijk tot een vermindering van het stimulerende effect (door het type positieve terugkoppeling) van oestrogenen op het proces van uitscheiding van gonadotrope hormonen.

Het is ook mogelijk om progesteronsynthese in granulaire ovariumcellen, ontregeling van de bijniersecretie en androgeenmetabolisme te onderdrukken, wat de ontwikkeling van symptomen van hyperandrogenisme in de vorm van hirsutisme en acne veroorzaakt.

In het lichaam van mannen is prolactine normaal:

  • versterkt de effecten van luteïniserende en follikelstimulerende hormonen van de hypofyse, gericht op het reguleren, herstellen en behouden van de processen van spermatogenese,
  • helpt de massa van de tubuli seminiferi en de testikels als geheel te vergroten, verhoogt de metabolische processen erin,
  • stimuleert de secretoire functie van de prostaat door de omzetting van testosteron in dihydrotestosteron te remmen,
  • reguleert het energiemetabolisme in spermacellen, waardoor de regulatie wordt uitgevoerd door alle fysiologische processen erin, in het bijzonder mobiliteit na ejaculatie en bewegingsactiviteit in de richting van het ei.

Chronische langdurige niet-gecompenseerde hyperprolactinemie bij mannen kan zulke gevolgen hebben als aandoeningen bij intieme intimiteit, vooral bij verzwakking van het libido, verlaging van het testosterongehalte in het bloed en een schending van de omzetting ervan in dihydrotestosteron, een schending van de kwaliteit en kwantiteit van het sperma.

In het lichaam, zowel vrouwen als mannen, is prolactine ook betrokken bij de regulatie van water-elektrolyt-, koolhydraat- en vetmetabolisme, een afname of verhoging van het niveau kan leiden tot een afname van de mate van immuunrespons.

Hoe hyperprolactinemie behandelen? De keuze van de behandelmethode hangt af van de oorzaken van de ziekte.

Oorzaken van pathologie

Door zijn oorsprong is deze stoornis extreem heterogeen, omdat deze optreedt in omstandigheden van de fysiologische toestand van het lichaam, en wanneer verschillende farmacologische middelen worden gebruikt, evenals in verband met pathologische aandoeningen van het neuroendocriene systeem of andere focale of systemische pathologie. Oorzaken van hormonale hypersecretie gecombineerd in 3 grote groepen:

  1. Fysiologische omstandigheden van het lichaam.
  2. Pathologische veranderingen van organen en systemen.
  3. Farmacologische middelen en enkele anderen.

Fysiologische oorzaken van hyperprolactinemie

In normale (fysiologische) omstandigheden kan een toename van het prolactinegehalte in het bloed optreden:

  • tijdens geslachtsgemeenschap (bij vrouwen) en mechanische stimulatie van de tepels van de borstklieren, evenals in de tweede fase van de menstruatiecyclus,
  • tijdens mentale en fysieke stressomstandigheden,
  • tijdens de slaap
  • tijdens het sporten, bijvoorbeeld gymnastiekoefeningen, hardlopen, enz.,
  • tijdens verschillende medische procedures (zelfs bloed uit een ader),
  • tijdens de zwangerschap en tijdens de eerste 2-3 weken van de postpartumperiode, evenals tijdens het geven van borstvoeding (zuigen),
  • in het geval van het ontvangen van voedingsmiddelen met een overheersend eiwitgehalte,
  • tijdens hypoglycemische aandoeningen.

Pathologische veranderingen in het lichaam

De prevalentie van hyperprolactinemie geassocieerd met pathologische oorzaken per 1.000 inwoners is ongeveer 17 personen. De belangrijkste pathologische aandoeningen omvatten:

  1. Laesies van het hersengebied van de hypothalamus - verschillende pseudo-tumoren en tumoren, metastasen van andere organen, verwondingen van chirurgische en radiologische aard, vaatziekten, inclusief arterioveneuze defecten, systemische pathologie van infiltratieve aard (syfilis, sarcoïdose, tuberculose, histiocytose, enz.).
  2. Pathologie van de hypofyse - prolactinoom, hormonaal actieve en gemengde adenomen, cysten, pseudotumoren en hormonaal inactieve tumoren van de intracellulaire (diafragma regio, gedeeltelijk de hypofyse vaststellende) en periocellulaire regio's, leeg Turks zadel syndroom, lymfocytaire hypofysitis, traumatisch letsel en operatief ingrijpen, leeg Turks zadel, lymfocytaire hypofysitis, traumatisch letsel en operatief ingrijpen, leeg Turks zadel, lymfocytische hypofysitis, traumatisch letsel en chirurgische ingrepen in het Turkse zadelgebied.

Andere aandoeningen die leiden tot de ontwikkeling van pathologie zijn:

  • mastitis, traumatische letsels en chirurgische manipulaties in de borstkas en epigastrische regio, herpes zoster, herpes simplex, brandwonden op de borst, intercostale neuralgie,
  • polycysteus ovariale en oestrogeen-producerende tumoren,
  • alcohol en idiopathische hyperprolactinemie,
  • endometriose en baarmoedermyomatose,
  • cirrose en leverfibrose, chronisch lever- en nierfalen,
  • bronchopulmonale kanker en niertumor (hypernephroma) - zeer zelden,
  • epileptische aanvallen,
  • aangeboren disfunctie van de bijnierschors en bijnierinsufficiëntie,
  • hyperthyreoïdie en primaire niet-gecompenseerde hypothyreoïdie,
  • chronische prostatitis en systemische lupus erythematosus.

Ziekte classificatie

In overeenstemming met de classificatie, die is gebaseerd op de oorzakelijke factor, worden de volgende vormen van hyperprolactinemie onderscheiden:

  1. Primair hyperprolactinemisch hypogonadisme.
  2. Secundair, die zich ontwikkelen op de achtergrond van somatische ziekten en andere verschillende endocriene stoornissen.

Hyperprolactinemisch hypogonadisme is een onafhankelijke neuroendocriene ziekte, geïsoleerd in een afzonderlijke nosologische vorm, die omvat:

  • Hypofyseadenomen die prolactine afscheiden (prolactinomen).
  • Functionele of idiopathische hyperprolactinemie.

prolaktinomy

Prolactinomen zijn de meest voorkomende (gemiddeld 40%) hormonaal actieve hypofysetumoren en komen het meest voor bij vrouwen in de vruchtbare leeftijd. De meesten (ongeveer 90%) zijn goedaardig. In zeldzame gevallen hebben deze tumoren de neiging tot infiltratieve agressieve groei, resistentie tegen behandeling, compressie van vitale hersenstructuren.

In overeenstemming met de grootte van prolactinomen zijn verdeeld in macroprolactinomas (meer dan 1 cm in diameter) en microprolactinomas (minder dan 1 cm). De laatste, zelfs bij afwezigheid van pathogenetisch gerichte therapie, nemen gewoonlijk (tot 97%) niet toe in omvang in de loop van de tijd.

Hyperprolactinemie functioneel

Dit is een vorm van pathologie waarvan de oorzaak niet volledig wordt begrepen, het komt voor bij 35% van de vrouwen met polycystisch ovariumsyndroom. Het kan worden geassocieerd met macroprolactinemie, auto-immuunantilichamen tegen lactotrofen en wordt gekenmerkt door:

  • constant verhoogde (proliferinewaarden van ongeveer 25 ng / ml tot 80 ng / ml),
  • de afwezigheid van abnormale veranderingen in het Turkse zadel en het periocellulaire gebied (volgens de resultaten van computer- of magnetische resonantietomografie).

De meeste auteurs beschouwen deze vorm als de meest voorkomende onder alle hyperprolactinemieën. Vermoedelijk is zijn etiologische factor de stoornis van de controle van de hormoonproductie op het niveau van de hypothalamus. Tegelijkertijd benadrukken individuele auteurs de specifieke rol van niet-gecompenseerde primaire hypothyreoïdie en negatieve emoties, vooral bij kinderen en vooral bij meisjes in de puberteit. De auto-immuun oorzaak van overtredingen van dit formulier is ook niet uitgesloten.

Latente hyperprolactinemie

Bovendien hebben sommige onderzoekers een dergelijke vorm van de ziekte geïdentificeerd als voorbijgaande (tijdelijke, voorbijgaande) of latente hyperprolactinemie, die optreedt bij vrouwen met een regelmatige menstruatiecyclus.

Het manifesteert zich alleen hoofdpijn, migraine, duizeligheid, hoge bloeddruk.

Bij de helft van de vrouwen met deze vorm lijken de symptomen op vegetatieve vaataandoeningen. Voorbijgaande verhogingen van prolactineconcentratie leiden vaak tot insufficiëntie van de luteale fase van de menstruatiecyclus, anovulatie en onvruchtbaarheid.

Farmacologische middelen

Farmacologische middelen die hierprolactinemie veroorzaken, is een groot aantal geneesmiddelen, volledig verschillende groepen en werkingsmechanisme. Ze worden gebruikt om ziekten van het hart en de bloedvaten, geestesziekten, depressieve en stressvolle aandoeningen te behandelen, om de pathologie van het spijsverteringskanaal te behandelen, evenals voor anticonceptie en om het pijnsyndroom te elimineren.

De belangrijkste groepen medicijnen:

  • een groep van anesthetica en verdovende middelen, zoals morfine, cocaïne, opiaten, heroïne, evenals opiaatreceptorantagonisten (Naltrexon, Naloxone),
  • anti-emetica (domperidon, metoclopramide) en antipsychotica / antipsychotica, die dopamine-receptorblokkers zijn (haloperidol, droperidol, sulpiride, mezoridazine, chloorpromazine, fluorfenazine, enz.),
  • geneesmiddelen die de synthese van dopamine remmen (Cardiodopa, Methyldopa, Dopegit, enz.),
  • serotonergische stimulantia (amfetaminen en hallucinogenen),
  • antihistaminica, anticonvulsieve en tricyclische antidepressiva (doxepin, amitriptyline, enz.,
  • H-blokkers2 - receptoren die bijvoorbeeld worden gebruikt voor de behandeling van maagzweren - Cimetidine en Ranitidine,
  • geneesmiddelen van neuropeptideafkomst (Cerebrolysin, Semax),
  • orale anticonceptiva of de annulering ervan
  • antihypertensiva (reserpine) en calciumantagonisten, of calciumkanaalblokkers van verschillende groepen en verschillende generaties - Nifedipine, Isoptin, Verapamil, Diltiazem en vele anderen.

Farmacologische oorzaken zijn een symptomatische vorm, waarnaar ook verwezen wordt naar de hyperproductie van prolactine, psychogene en neuroreflex, alcoholische, professionele en sportieve, alsook de gecombineerde en asymptomatische vormen van het syndroom.

Klinische manifestaties

Het ziektebeeld van de pathologie varieert sterk: van de afwezigheid van symptomen, wanneer de ziekte wordt vastgesteld als gevolg van willekeurige onderzoeken, tot een volledig beeld, wanneer symptomen van hyperprolactinemie reproductieve, seksuele, metabole, emotionele en persoonlijkheidsstoornissen manifesteren, en zelfs de aanwezigheid van volume in de hypothalamus-hypofyse regio van de hersenen. de hersenen. Bij vrouwen komen microprolactinomen vaker voor.

De belangrijkste symptomen van hyperprolactinemie bij vrouwen:

  1. Verschillende schendingen van de menstruatiecyclus (90%) van opsymenorroe of oligomenorroe tot amenorroe, die de belangrijkste reden zijn om contact op te nemen met een gynaecoloog. Vooral deze aandoeningen treden op na stressvolle situaties, en het optreden van amenorroe komt zeer vaak voor tegen de achtergrond van de annulering van het orale anticonceptivum, het begin van seksuele activiteit, bevalling of abortus.
  2. Frequente spontane abortussen in de vroege zwangerschap en onvruchtbaarheid vanwege de afwezigheid van ovulatiecycli of een kortere luteale fase.
  3. Galactorrhoea, dat is de afgifte van melk uit de tepels, die niet wordt geassocieerd met borstvoeding. Het wordt aangetroffen bij 80% van de vrouwen met een overmatig gehalte aan prolactine en ontwikkelt zich met een voldoende hoeveelheid oestrogeen in het bloed.
    Galactorrhea kan in verschillende mate zijn (WHO-classificatie): I-graad - met sterke druk op de tepel vallen afzonderlijke druppels op, II - ontlading van overvloedige druppels of straalontlading van melk treedt op met lichte samendrukking van de tepel, III - spontane afvoer van melkafscheidingen.
  4. Verminderd seksueel verlangen en frigiditeit (geen orgasme).
  5. Symptomen van hyperandrogenisme in de vorm van acne en matige hirsutisme (haargroei op het gezicht, rond de tepels, in de witte lijn van de buik, op de ledematen). Deze symptomen komen echter voor bij niet meer dan 25% van de vrouwen.
  6. Duizeligheid, hoofdpijn, migraineaanvallen, premenstrueel syndroom.
  7. Mastodynia en mastalgia.
  8. Bij langdurige afwezigheid van behandeling - een gevoel van pijn in de gewrichten en botten veroorzaakt door uitloging van calcium uit het botweefsel (osteopenie), een afname van de dichtheid en de ontwikkeling van osteoporose.
  9. Visusstoornis door een afname van de scherpte en beperking van de visuele velden in de aanwezigheid van macroprolactinomen, die wordt veroorzaakt door de druk van de tumor op het optische chiasme.
  10. Matige involutie van de uitwendige geslachtsorganen en hypoplasie van de baarmoeder met een langdurige afwezigheid van correctie.
  11. Obesitas en insulineresistentie.
  12. Psycho-emotionele stoornissen en niet-specifieke subjectieve sensaties - slaapstoornissen en depressieve toestanden, onbepaalde pijn in de regio van het hart (cardialgia), geheugenstoornis, algemene zwakte.

Kan hyperprolactinemie haaruitval veroorzaken?

Aanzienlijk haarverlies is een van de symptomen van deze pathologie. Het wordt veroorzaakt door een hormonale disbalans, met name een schending van de verhouding tussen oestrogeen en androgeen en een ondervoeding van de haarzakjes.

Symptomen van de ziekte bij mannen

Hyperprolactinemie bij mannen, in tegenstelling tot vrouwen, komt veel minder vaak voor en manifesteert zich door de volgende symptomen:

  1. De afwezigheid of vermindering van potentie en seksuele begeerte (van 50 tot 85%).
  2. Echte pathologische gynaecomastie (in 6-22%), waarbij een toename van de borstklieren gepaard gaat met een toename direct in hun weefsel, en niet in vetweefsel. Развитие гинекомастии проходит 3 стадии: пролиферирующую, которая длится около 4-х месяцев и является обратимой в результате консервативного лечения, промежуточную, длящуюся до 12 месяцев — обратному развитию поддается с трудом и достаточно редко, фиброзную, характеризующуюся развитием фиброзной ткани и отложением жировой клетчатки — обратное развитие невозможно.
  3. Уменьшением выраженности вторичных половых признаков (у 3-20%).
  4. Бесплодием, связанным с уменьшением количества спермы (олигоспермия) или/и её качества (3,5-14%).
  5. Галактореей (у 0,5-8%).
  6. 5-й – 11-й пункты симптомов, описанных у женщин.

Bij kinderen ontwikkelen zich prolactinomen zeer zelden, en vaker zijn dit macroprolactinomen, wat leidt tot belemmerde groei van het kind, vertraagde seksuele ontwikkeling, hoofdpijn, galactorrhea, primaire amenorroe bij meisjes en gynaecomastie bij jongens.

Diagnose van hyperprolactinemie

De diagnose wordt vastgesteld op basis van de geschiedenis van de ziekte en het hierboven beschreven klinische beeld en wordt bevestigd door middel van laboratoriumtests.

Het belangrijkste criterium voor diagnose is 2 - 3-voudig (minimaal) bepaling van het gehalte aan prolactine in het serum.

In het geval van aannames over de invloed van farmacologische geneesmiddelen is de annulering daarvan indien mogelijk noodzakelijk, en een herhaling van de studie na drie dagen.

Het interpreteren van de resultaten van laboratoriumtests geeft bepaalde problemen te wijten aan significante schommelingen in het niveau van hormoon in het bloed tijdens neuropsychic, fysieke inspanning, enz. Zelfs met de juiste naleving van alle voorwaarden voor bloeddonatie, kunnen de indicatoren voor dezelfde patiënt aanzienlijk verschillen.

Herhaalde bloedonderzoeken kunnen een meer betrouwbare diagnose stellen van de pathologie en, in sommige gevallen, van de oorzaak ervan, die ongeveer samenhangt met de testresultaten. Dus in aanwezigheid van microprolactinomen is de prolactineconcentratie groter dan 250 ng / ml, macroprolactinomen - 500 mg / ml, hypofyse-macroadenoom - 200 ng / ml, idiopathische hyperprolactinemie, hypofyse-microadenoma en inactieve macroadenoma - minder dan 200 ng / ml, om farmacologische redenen - van 25 tot 200 ng / ml, tijdens zwangerschap en borstvoeding - van 200 tot 320 ng / ml.

Een significante toename in het niveau van prolactine bij afwezigheid van een hypofyse tumor kan wijzen op de aanwezigheid van twee of meer oorzakelijke factoren, bijvoorbeeld een combinatie van hepato-nierfalen met het gebruik van Metoclopramide.

Om de oorzaak van de ziekte te verhelderen, is het noodzakelijk om een ​​radiografie van de schedel of computertomografie (CT) uit te voeren met het oog op het Turkse zadel, maar magnetische resonantie beeldvorming (MRI) is de meest informatieve methode. Daarnaast wordt de botmineraaldichtheid onderzocht met behulp van densitometrie, worden andere laboratoriumtests uitgevoerd (het gehalte aan geslachtshormonen, schildklierhormonen en bijnierhormonen in het bloed) en de functie van andere organen en systemen.

Het wordt ook aanbevolen om een ​​gericht consult met een oogarts uit te voeren (om veranderingen in de fundus te detecteren, de scherpte en gezichtsveld te bepalen), endocrinoloog en, indien nodig, uroloog, nefroloog (nieren uitgescheiden over ¼ prolactine), longarts, gastro-enteroloog.

Behandeling van hyperprolactinemie

Detectie van overmatig hormoon in het bloed vereist niet in alle gevallen behandeling. Indicaties voor de behandeling worden voor elke patiënt strikt individueel bepaald.

Het wordt niet getoond wanneer er alleen fysiologische oorzaken zijn, evenals die veroorzaakt door een verminderde schildklierfunctie, lever- en nierfalen. Als wordt aangenomen dat hyperprolactinemie wordt veroorzaakt door het gebruik van het medicijn, moet het eerst worden geannuleerd of vervangen door een alternatief middel (indien mogelijk).

In aanwezigheid van prolactine en andere tumoren, kan het medisch worden gekozen of, in uitzonderlijke gevallen (gebrek aan effect van medicamenteuze therapie of de intolerantie ervan, kwaadaardig prolactinoom, compressie van het optische chiasme, dat niet vatbaar is voor conservatieve therapie, enz.), Chirurgie, bestraling, chemotherapie , gecombineerde methode.

In de meeste gevallen wordt de voorkeur gegeven aan de eerste omdat andere behandelingsmethoden verband houden met schade aan naburige hersenstructuren, recidieven van de ziekte, ontwikkeling van hypopituïtarisme, schade aan de oogzenuwen, necrose van het hersenweefsel, enz.

Het doel van medicamenteuze behandeling in aanwezigheid van hormoonafscheidende tumoren:

  1. Normalisatie van bloedspiegels van actieve vormen van prolactine.
  2. Snelle correctie van neurologische aandoeningen veroorzaakt door macroprolactinoma.
  3. Stabilisatie van de groei van microprolactinoom.
  4. Het verkleinen van de tumor om radicale chirurgie mogelijk te maken.
  5. Restauratie van de menstruatiecyclus en vruchtbaarheid / bevruchting.
  6. Eliminatie van metabole en endocriene stoornissen en aandoeningen van emotionele en persoonlijke aard.
  7. Behandeling van functionele hyperprolactinemie.
  8. Als een extra middel voor behandeling in de aanwezigheid van een gemengde vorm van hypofyse-adenoom.

Pathogenetisch onderbouwd zijn verschillende behandelingsregimes met geneesmiddelen die ergot-alkaloïde-derivaten of tricyclische niet-ergolinederivaten zijn. Deze geneesmiddelen hebben een stimulerend effect op dopamine-receptoren (dopamine-agonisten).

De eerste omvatten Dossinex, Bromocriptine en andere dopamine-agonisten, de laatste, Norprolac. Het medicijn Dostinex met hyperprolactinemie, bijvoorbeeld, wordt gekenmerkt door een selectief effect op dopamine D2celreceptoren die prolactine afscheiden en een langdurig effect hebben. Het verminderen van het niveau van hormoon in het bloed wordt ongeveer 3 uur na het innemen van het medicijn bereikt en blijft gedurende 1 tot 4 weken bestaan.

Daarom worden therapeutische behandelingen individueel geselecteerd, twee keer per dag starten bij 0,25 mg gedurende 1 maand, waarna een controle-bloedtest wordt uitgevoerd voor het gehalte aan prolactine en de vraag van verdere correctie van de doseringen.

Zwangerschap planning

Met de effectiviteit van dopamine-agonisten treedt het herstel van de menstruatiecyclus en het vermogen om zwanger te worden vrij snel op. Daarom is het aanbevolen om barrière-anticonceptiva te gebruiken als zwangerschap ongewenst is.

Vrouwen met microprolactinoma in de premenopauzale periode, die geen zwangerschap plannen, kunnen ook orale anticonceptiva gebruiken om osteoporose te voorkomen, maar in dit geval is de groei van de tumormassa niet uitgesloten.

Ondanks het feit dat een negatief effect op de foetus van de belangrijkste geneesmiddelen (Bromocriptine en Dostinex) niet is vastgesteld, wordt het echter aanbevolen deze 1 maand vóór de geplande zwangerschap te stoppen.

Wat is hyperprolactinemie?

Hyperpolactinemie is een aandoening die wordt gekenmerkt door een toename van het niveau van het hormoon prolactine in het menselijk lichaam. Vaker wordt een toename van de concentratie waargenomen bij vrouwen, maar deze kan zich bij mannen heel goed ontwikkelen. De prolactinenorm voor volwassen vrouwen is van 1 tot 29 ng / ml bloed of 65-395 mIU / L. Voor volwassen mannen zijn de percentages enigszins anders: 80-380 mIU / l, of van 1 tot 17-18 ng / ml.

Hyperprolactinemie kan fysiologisch zijn, in verband gebracht met de natuurlijke veranderingen die in het lichaam optreden, evenals pathologisch als gevolg van gezondheidsproblemen. Daarnaast is er nog een classificatie:

  1. Primair ontwikkelt als gevolg van schendingen van de synthese van het hormoon.
  2. Secundair is een gevolg van andere ziekten.
  3. Idiopathische. Het is niet mogelijk om het mechanisme vast te stellen voor het optreden van overtredingen.

Welke functies werkt prolactine in het menselijk lichaam?

Prolactine is een multifunctioneel peptidehormoon dat overwegend wordt gesynthetiseerd door de voorkwab van de hypofyse van de hersenen onder invloed van een ander, de hypothalamus. Maar ook prolactine wordt geproduceerd door de thymus- en pijnappelklier, placentale decidumale weefsels en cellen, borstklieren, eierstokken. De concentratie is bijna constant aan het veranderen, de productie wordt in golven uitgevoerd en kan afhankelijk zijn van een aantal externe en interne factoren. Maar de synthese is niet onderhevig aan circadiaanse ritmes, dat wil zeggen, het hangt niet af van het tijdstip van de dag.

Overweeg de belangrijkste belangrijke functies die worden uitgevoerd door prolactine in het vrouwelijk lichaam:

  • zorgen voor een harmonische ontwikkeling van de borstklieren,
  • voorbereiding van de borstklieren van de toekomstige moeder voor borstvoeding,
  • zorgen voor volledige rijping van het ei,
  • normale folliculogenese (follikelgroei),
  • synchronisatie van de rijpingsprocessen van de vrouwelijke oöcytkiemcellen en de groei van de dominante follikel waaruit een levensvatbaar ei moet komen,
  • zorgen voor het correcte en ononderbroken werk van het corpus luteum, gevormd op de plaats van de barstende follikel,
  • stabilisatie van hormonale niveaus tijdens de menstruatiecyclus: behoud van een evenwicht tussen oestrogeenreceptoren en luteïniserend hormoon,
  • regulering van de structuur en het volume van het vruchtwater (vruchtwater) door het regelen van de processen van het transport van watermoleculen door de foetale membranen,
  • handhaving van de lactatie, verbetering van de melkproductie na de geboorte van een baby, de synthese van colostrum en de omzetting ervan in rijpe melk.

In het mannelijke lichaam zorgt prolactine ook voor de normale stroom van belangrijke processen die het functioneren van het voortplantingssysteem beïnvloeden. En hier zijn zijn functies:

  • versnelling van het metabolisme in de testis tubuli en testikels, de normalisatie van hun massa,
  • de effecten versterken die voortvloeien uit de interactie van follikelstimulerende en luteïniserende hormonen (de hypofyse produceert ze om de spermatogenese - de ontwikkeling van mannelijke geslachtscellen - te reguleren, te onderhouden en te normaliseren),
  • stimulatie van de secretoire activiteit van de prostaatklier als gevolg van het vertragen van de omzetting van testosteron in dihydrotestosteron,
  • regulering van het energiemetabolisme in de structuur van kiemcellen (dit zorgt voor levensvatbaarheid, weerstand tegen een ongunstige omgeving en hoge beweeglijkheid van het sperma).

Manifestaties van hyperprolactinemie

Symptomen van hyperprolactinemie bij vrouwen, zoals bij mannen, kunnen volledig afwezig zijn of wazig en niet karakteristiek voor hormonale verstoringen. Signalen van een toename van de concentratie van het hormoon in de zwakkere sekse:

  • alle mogelijke falen van de menstruatiecyclus: amenorroe (afwezigheid van menstruatie), oligomenorroe (toename in de intervallen tussen kritieke dagen),
  • onvruchtbaarheid,
  • frequente afleveringen van miskramen,
  • verminderd libido
  • anorgasmie (gebrek aan orgasmes), frigiditeit,
  • galactorrhea (melkafscheiding die optreedt buiten de lactatieperiode en niet geassocieerd is met voeding),
  • hirsutisme - overtollig mannelijk haar (haargroei op het gezicht, borst, benen en armen, buik),
  • verergering, borstvergroting, pijn,
  • gewichtstoename
  • hoofdpijn, duizeligheid,
  • verminderde gezichtsscherpte
  • slaapstoornissen
  • osteopenie (afname van calciumconcentratie in botweefsel),
  • apathie, depressie, zwakte.

Bij mannen kan hyperpolactinemie zich manifesteren in de vorm van dergelijke symptomen:

  • verminderd libido
  • problemen met potentie,
  • gynaecomastie (pathologische vergroting van de borstklieren),
  • oligospermia (afname van de hoeveelheid zaadvloeistof die vrijkomt tijdens de ejaculatie),
  • verminderde spermatogenese: een afname van de beweeglijkheid en levensvatbaarheid van het sperma,
  • onvruchtbaarheid,
  • galactorrhea
  • zicht problemen
  • afleveringen van hoofdpijn, duizeligheid,
  • gewichtstoename,
  • vermindering van de ernst van seksuele kenmerken.

Waarom ontwikkelen?

De oorzaken van hyperprolactinemie zijn onderverdeeld in fysiologisch en pathologisch. De eerste suggereren de invloed van natuurlijke processen die in het lichaam voorkomen. De niveauverhoging wordt in dergelijke gevallen waargenomen:

  • zwangerschap,
  • borstvoeding
  • een periode van rust, vooral volledige diepe slaap,
  • intense oefening, oefening,
  • geslachtsgemeenschap (het effect van intieme communicatie op het niveau van het vrouwelijke hormoon is bijzonder uitgesproken en de concentratie neemt toe met tepelstimulatie),
  • ervaringen, stress,
  • veranderingen in het dieet (alcohol drinken, de hoeveelheid eiwitrijk voedsel verhogen).

Pathologische oorzaken zijn geassocieerd met storingen in het werk van verschillende organen en systemen, deze kunnen zijn als volgt:

  • ziekten en aandoeningen van het functioneren van de hypofyse (cysten, prolactinomen, adenomen, maligne neoplasmata, hypofysitis, traumatische letsels, hyperfunctie van de hypofyse),
  • functiestoornissen, pathologieën van de hypothalamus (neurosyfilis, tuberculose, de gevolgen van traumatisch hersenletsel, kanker, vaatziekten, histiocytose, sarcoïdose),
  • mastitis bij vrouwen
  • borstletsel of operaties die het gebied aantasten,
  • prostatitis bij mannen
  • eierstokziekten (polycysteuze, oophoritis),
  • leverziekten (cirrose, hepatitis, leverfalen, fibrose),
  • nierfalen, pyelonefritis, tumoren gelokaliseerd in de nieren,
  • disfunctie van de bijnierschors (aangeboren of verworven, veroorzaakt door verwondingen en ziekten),
  • systemische ziekten (lupus erythematosus, reumatoïde artritis),
  • schildklier ziekte,
  • het nemen van bepaalde medicijnen (antidepressiva, blokkers, hormonen, neuroleptica),
  • uitgestelde vroeggeboorte, miskramen.

Diagnostische maatregelen

Effectieve diagnose omvat laboratoriumtesten, namelijk een bloedtest om het niveau van het hormoon te bepalen. Hij geeft op tot 9-10 uur, maar niet na het ontwaken. Voor aflevering is het wenselijk om belastingen en spanningen te vermijden, niet om andere medische manipulaties uit te voeren. Om betrouwbare resultaten te verkrijgen, wordt het niveau verschillende keren bepaald, waardoor de invloed van fysiologische fluctuaties kan worden uitgesloten.

In sommige gevallen kan röntgenfoto, echografie, MRI of CT van de voortplantingsorganen, hersenen en borstkas vereist zijn.

Behandeling van hyperprolactinemie omvat de eliminatie van de onderliggende oorzaken van toenemende concentraties van het hormoon. Aldus worden tumoren behandeld met medicatie of chirurgie, met een kwaadaardig karakter, chemotherapie is geïndiceerd. Als de aandoening zich op de achtergrond van het nemen van de medicijnen heeft ontwikkeld, is annulering noodzakelijk. Ziekten die prolactinespiegels beïnvloeden, moeten ook worden behandeld. En de eliminatie van fysiologische factoren is niet vereist: in dit geval zal het niveau onafhankelijk terugkeren naar normaal.

De arts kan aanbevelen medicijnen te gebruiken die als belangrijkste doelen hebben de concentratie van het hormoon te normaliseren, de voortplantingsfuncties te herstellen en de effecten van hyperprolactinemie te elimineren. Dopamine-receptorstimulerende middelen, hormonale preparaten en middelen die prolactineproductie remmen, kunnen worden aanbevolen. Alle medicijnen en hun regime worden samengesteld door een specialist na een grondige studie van de resultaten van de enquête.

Preventie van verhoogde niveaus houdt het handhaven van een gezonde levensstijl, goede voeding, matige fysieke activiteit, het vermijden van stress en spanning, evenals preventieve onderzoeken in.

Hyperprolactinemie is geen zin en in de meeste gevallen is de aandoening niet gevaarlijk en kan deze worden gecorrigeerd. Maar het is belangrijk om het op tijd te identificeren en maatregelen te nemen om het te elimineren.

Algemene informatie

Het hormoon prolactine (PRL) als een afzonderlijke vorm werd geïsoleerd in 1970. Verschillende pathologieën en syndromen zijn ermee geassocieerd. Het draagt ​​niet alleen bij tot de melkproductie bij borstvoeding, maar neemt ook deel aan het behoud van normale MC en generatieve functie bij een derde van de patiënten. Het controleert de afgifte van een stof uit de hypothalamus - dopamine. Dit is een belangrijk feit, omdat prolactine niet afhankelijk is van de productie van afgevende hormonen, het wordt spontaan geproduceerd en heeft in grote hoeveelheden geen aan / uit-knop.

Het kan alleen worden opgenomen door dopamine, dat, figuurlijk gesproken, de knop "uit" houdt. In bloedplasma heeft PRL verschillende vormen van isomeren: tegelijkertijd zijn 3 isomeren mono-, di- en trimeer, verschillend in molecuulgewicht en activiteit. Ook speelt prolactine, dat tegelijkertijd een hormoon is, ook de rol van een neuropeptide af, wat helpt bij de regulatie van reproductieve processen. Zijn participatie komt ook tot uiting in het metabolisme, het werk van het immuunsysteem, psychologisch gedrag, stimulering van angiogenese.

De productie van prolactine vindt plaats door lactotrofe cellen van de adenohypofyse, d.w.z. zijn voorkwab, epifyse, zenuwcellen van de hersenen, thymus, placentacellen bij zwangere vrouwen, myometriumcellen, geslachtsklieren en borst.

Zoals je kunt zien, zijn er veel bronnen van synthese. Productie en afgifte van prolactine vindt plaats in de vorm van individuele pulsaties, die per dag worden gerekruteerd. 14. Productie is niet afhankelijk van de verandering van dag en nacht. Er is slechts één controlefactor - beleggingsfonds. Het is niets anders dan prolactine-remmende factor - dopamine. Stimulatie van prolactine uit de hypothalamus is niet vereist en niet, het wordt actief zonder dat het wordt gecreëerd.

Dopamine is een biologisch amine. Tenzij het wordt geproduceerd of het effect ervan ophoudt, verdwijnt de remming van prolactinesecretie en neemt de concentratie ervan onmiddellijk in het bloed toe. Alleen dopamine is in staat om de secretie te onderdrukken en op een bepaald niveau te houden. Niet alle functies van prolactine zijn nu opgehelderd.

De functies van prolactine bij vrouwen

Voorafgaand is het de moeite waard om erop te wijzen dat het spreken over de participatie van het hormoon in iets, het niet de directe deelname aan chemische processen betekent. Hormonen kunnen alleen iets bijdragen, de rol van katalysator spelen. PRL draagt ​​dus bij aan:

  • de groei van de borst
  • neemt deel aan de rijping van eicellen en follikels in de eierstokken,
  • bevordert en normaliseert het werk van het corpus luteum,
  • het ritme van follikelrijping en ovulatie,
  • handhaaft de balans tussen oestrogeen- en LH-receptoren
  • de borst voorbereiden op borstvoeding,
  • neemt deel aan de rijping van melk en de productie ervan door de omzetting van colostrum;
  • контролирует состав амниотической жидкости – околоплодных вод, регулируя прохождение ионов и воды через плаценту,
  • участвует в синтезе белков молока и его жиров,
  • лактацию всегда усиливает.

Благодаря ему, возникает любовь матери к ребенку – способствует формированию материнского инстинкта, защищает от РМЖ.

Пролактин у мужчин

Пролактин у мужчин:

  • versterkt de effecten van FSH en LH, wat belangrijk is voor spermatogenese,
  • helpt de groei van testikels en hun tubuli, verhoogt het metabolisme in hen,
  • stimuleert de prostaat,
  • remt de omzetting van testosteron in DHT (de sterkste van alle androgenen),
  • verbetert de activiteit van sperma en hun promotie naar het ei.

Redenen voor het verhogen van prolactine

Alle redenen voor de toename zijn onderverdeeld in fysiek, pato en farmacologisch.

Fysiologische verbetering is een soort norm. Het kan voorkomen in de fase van diepe slaap, met extreme lichamelijke inspanning, pijn, angst, borstvoeding, tijdens de zwangerschap, intima, stress. Behandeling is niet vereist, dit is de norm. Een hoog prolactinegehalte tijdens de periode van HB staat niet toe dat een vrouw opnieuw zwanger raakt terwijl zij het kind voedt. 'S Nachts wordt de PRL-productie verbeterd, dus nachtvoeding is zo belangrijk.

Pathologische verhoging van PRL heeft niets te maken met de bevalling en wordt geassocieerd met pathologieën van verschillende soorten. Behandeling is altijd vereist. Dergelijke hyperprolactinemie is verdeeld in organisch en functioneel.

Organische hyperprolactinemie is geassocieerd en komt alleen voor bij tumoren in de hypothalamus-hypofyse-keten.

De meest voorkomende oorzaken van hyperprolactinemie bij vrouwen zijn microprolactinomen (minder dan 10 mm) en hyperplasie van de hypofyse. Er zijn ook macroprolactinomen en adenomen. Ze zijn goedaardig en groeien heel langzaam gedurende tientallen jaren. De oorzaak van hun optreden is niet volledig begrepen. Microprolactinomen komen veel vaker voor.

Ook kan prolactine toenemen bij andere ziekten - dit is een functionele hyperprolactinemie.

Onder de ziekten kan worden opgemerkt hypothyreoïdie, cirrose van de lever, CRF, TB, gynaecologische problemen: PCOS (30% van de gevallen), baarmoederfibromen, endometriose en endometritis.

Het mechanisme voor het verhogen van prolactine is als volgt: interoreceptoren met dergelijke pathologieën zijn chronisch geïrriteerd en geven constante signalen in het centrale zenuwstelsel. Er is interne (endogene) chronische stress.

Wanneer een toename van PRL optreedt tegen een achtergrond van andere pathologieën, is dit symptomatische hyperprolactinemie bij vrouwen. Het kan voorkomen tijdens alcoholmisbruik, behandeling van medicijnen, psychogeen zijn, neuro-reflex. Tegelijkertijd is hyperprolactinemie slechts een symptoom en moet de hoofdziekte worden behandeld.

Oestrogenen en prolactine in termen van toename hebben een directe verbinding, dezelfde connectie bestaat ook met schildklierhormonen. In PCOS neemt de PRL toe omdat de dopaminerge controle verminderd is. Bovendien heeft PCOS chronisch hyperestrogenisme, dat direct gerelateerd is aan prolactine. Al het bovenstaande is functionele hyperprolactinemie.

Farmacologische hyperprolactinemie - komt voor bij gebruik van bepaalde geneesmiddelen: haloperidol, KOKI, antihypertensiva, prostaglandinen, geneesmiddelen, anticonvulsiva, AGP, anti-emeticum, anti-maagzweer, etc.

Roken draagt ​​ook bij aan hyperprolactinemie. Functionele hyperprolactinemie kan optreden na thoracale operaties, frequente abortussen of curettage van de baarmoeder voor verschillende doeleinden.

Er is ook idiopathische hyperprolactinemie, waarvan de oorzaken onbekend zijn. In dit geval werken de hypofysecellen hard, d.w.z. hun functie is verhoogd, maar het aantal verandert niet.

Prolactine-snelheid

De norm is altijd van relatieve aard, volgens sommige gegevens is deze niet meer dan 15 ng / ml in het bloed, volgens anderen - tot 5 - 25 ng / ml. Per dag worden 14 pulsen prolactine afgegeven. De grootste concentratie is van 5 tot 7 in de ochtend, het minimum - binnen 3-4 uur na het ontwaken. Daarom wordt de analyse van PRL op een zodanig moment genomen.

De normen voor volwassen vrouwen zijn 64 - 395 mIU / l of van 1 tot 27-29 ng / ml, volwassen mannen 78 - 380 mIU / l of van 1 tot 18 ng / ml. De normen zijn relatief.

Symptomen van hyperprolactinemie

Onmiddellijk moet worden opgemerkt dat de symptomen van de toename niet specifiek zijn, er zijn er veel, dus ze worden vaker bij toeval aangetroffen tijdens onderzoeken om andere redenen.

Karakteristieke symptomen bij vrouwen:

  • MC en ovulatie zijn altijd gestoord,
  • vaginale mucosa is droog,
  • dyspareunie wordt opgemerkt, het libido ontbreekt of is drastisch verminderd,
  • een vrouw wordt ijskoud,
  • anorgasmie, onvruchtbaarheid, galactorrhea, migrainepijn en duizeligheid.

Hyperprolactinemie bij vrouwen en onvruchtbaarheid zijn zodanig gekoppeld dat het optreedt na een bevalling of een spontane miskraam, d.w.z. is secundair.

MC wordt geschonden in de vorm van oligo of amenorroe. Vaak is galactorroe in 67% van de gevallen niet geassocieerd met borstvoeding, hyperplasie van de borst, het verschijnen van cysten of adenomen van de borst, hun maligniteit is mogelijk.

Galactorese komt bijna altijd voor met amenorroe en in 50% van de gevallen treden de symptomen op bij oligomenorroe.

Er is een afname van de gezichtsscherpte, een toename van het risico op osteoporose als gevolg van een afname van de calcitoninesecretie (prolactine onderdrukt het en demineraliseert het botweefsel), gewichtstoename, het optreden van uitbarstingen in het gezicht en lichaam en depressie.

Bij de helft van de patiënten vindt voorbijgaande, voorbijgaande hypertensie plaats volgens het type NDC. Bij 40% van de vrouwen veroorzaakt hoge prolactine een toename van de bijnierandrogenen - DEA en DEA-C. Dit wordt toegeschreven aan hun algemene regulering van de hypothalamus.

Bij de behandeling van bromocriptine is deze toename goed verdwenen.

Een ander onplezierig moment - PRL stimuleert de bètacellen van de alvleesklier en leidt tot insulineresistentie - de diabetogene eigenschap ervan leidt tot een afname van oestrogenen en verhoogde androgenen bij de productie van eierstokken, draagt ​​bij aan de vorming van PCOS en dyshormonale mastopathie.

Als de symptomen van vrouwen zijn aangegeven in afnemend percentage, zal de afbeelding als volgt zijn: 70-90% van de gevallen - amenorroe, 52% - toename van MF, 70% - galactorroe, 20-60% - onvruchtbaarheid, 15-20% even - oligomenorroe en hirsutisme , 5-10% - anovulatie.

Gynecomastia stadia

Gynaecomastie (een toename van de borstklieren) vindt plaats in zijn ontwikkeling in 3 fasen: de eerste 4 maanden is een proliferatief stadium, het is omkeerbaar en wordt voorzichtig conservatief behandeld, tussenproduct - de duur van deze fase is tot een jaar, het kan zelden en met moeite worden behandeld,

vezelig - bindweefsel en vetweefsel groeien, er is geen regressie. Er is een afvlakking van secundaire geslachtskenmerken, het volume van sperma neemt af, de kwaliteit neemt af en onvruchtbaarheid treedt op, galactorroe.

Symptomatologie bij mannen in percentage: 50-85% - afname van potentie en libido, 23% - gynaecomastie, 21% - hypogonadisme, 15% - onvruchtbaarheid, 8% - galactorroe.

Algemene symptomen van hyperprolactinemie: 40-60% - obesitas, 32% - verschijnselen van osteoporose, 20% - stoornissen van emoties en slaap, 10% - hoofdpijn en gezichtsstoornissen, huiduitslag op het gezicht.

De waarde van prolactine voor het mannelijk lichaam

Ondanks het feit dat prolactine wordt beschouwd als een "vrouwelijk" hormoon, omdat de fysiologische toename ervan wordt waargenomen tijdens de zwangerschap en bevalling, wordt het lage gehalte ervan ook in het mannelijke lichaam waargenomen. Bij mannen komt hyperprolactinemie 8 keer minder frequent voor dan bij vrouwen.

Het hormoon prolactine heeft een eiwit karakter. Het wordt uitgescheiden door het kliergebied van de hypofyse. Dopamine is een prolactineremmer en serotonine en thyrotropine zijn de stimulerende middelen.

Prolactine in het mannelijk lichaam vervult een aantal functies:

  • Reguleert de seksuele functie
  • Beïnvloedt de synthese van geslachtshormonen,
  • Verhoogt de activiteit en levensvatbaarheid van sperma, wat uiterst belangrijk is bij het plannen van conceptie,
  • Verhoogt de immuniteit van het lichaam tegen infecties,
  • Activeert prostaatafscheidingssynthese,
  • Neemt deel aan de regulering van de samenstelling van waterzout.

Factoren van de ontwikkeling van hyperprolactinemie

Vaak treedt er een toename van het prolactinegehalte op tegen de achtergrond van een bestaande pathologie. Door de oorzaak te bepalen, kunt u de diagnose van hyperprolactinemie indirect bevestigen. Deze factoren omvatten:

Pathologie van het hypothalamus-hypofyse-systeem: hypofysetumor, tuberculose, trauma, neurosyfilis, cystische formaties, een symptoom van een leeg Turks zadel,

  • Hypothyreoïdie kan gepaard gaan met een toename van prolactine,
  • Leverziekten zoals cirrose, hepatitis,
  • Chronische prostatitis en infecties van het voortplantingssysteem,
  • Bijnierinsufficiëntie
  • Chronisch nierfalen
  • Systemische lupus erythematosus,
  • Het voorschrijven van sommige medicijnen die de synthese van dopamine beïnvloeden,
  • Functionele hyperprolactinemie wordt veroorzaakt door slaapstoornissen, overmatige lichamelijke inspanning, stress, hypoglycemische toestand.

Diagnostische criteria

Naast het bepalen van de bloedtest voor het gehalte aan prolactine, wat de "gouden standaard" is bij het stellen van de diagnose hyperprolactinemie, worden een aantal diagnostische maatregelen uitgevoerd:

  • Definitie van TSH, T3, T4 en werking van de schildklier om de toestand van hypothyreoïdie uit te sluiten,
  • De studie van de fundus en de bepaling van visuele velden, waarvan de schending spreekt van een hypofyse tumor,
  • Craniografie in twee projecties met mogelijk contrast om de pathologie van de structuur van het Turkse zadel te identificeren,
  • CT en MRI worden indien nodig uitgevoerd om de diagnose of de ineffectiviteit van andere methoden te verduidelijken,
  • Echografie en rectaal onderzoek van de prostaat,
  • Farmacologische tests met Metoclopramide en Tyroliberin.

Mannelijke hyperprolactinemie is een neuroendocrien syndroom geassocieerd met een verhoging van de plasmaspiegels van dit hormoon. De redenen voor de toename van prolactine kunnen worden onderverdeeld in verschillende groepen:

Ziekten die het werk van de hypothalamus verstoren:

  • CNS.
  • Tumorprocessen in de hersenen.
  • Traumatische hersenschade.
  • Stofwisselingsziekten.

  • Microprolactinoma en macroprolactinoma.
  • Adenomen van het gemengde type.
  • PTS-syndroom.
  • Craniofaryngioom.
  • Cysten van een andere aard.

  • Primaire hypothyreoïdie.
  • CRF.
  • Cirrose van de lever van elke herkomst.

Symptomen van hyperprolactinemie bij mannen:

  • Obesitas, als gevolg van verhoogde insulineresistentie en cholesterolniveaus.
  • Verminderde erectiele functie, potentie en libido.
  • Borstvergroting.
  • Misschien de verzachting en vermindering van de testikels.
  • Op jonge leeftijd, de schending van de ontwikkeling van secundaire geslachtskenmerken.
  • Oligospermia - vermindering van de hoeveelheid vrijgegeven sperma.
  • Verminderde beweeglijkheid van het sperma.
  • Onvruchtbaarheid, wat leidt tot oligospermie en lage motiliteit van sperma.
  • Osteoporose is een toename in botfragiliteit als gevolg van een afname van de hoeveelheid calcium daarin.
  • Vegetatief syndroom - depressie, hoofdpijn.

Hyperprolactinemie bij mannen, behandeling:

  • Medicamenteuze therapie
  • Chirurgische behandeling

Nu wordt alle medicamenteuze behandeling teruggebracht tot twee geneesmiddelen die een goed effect hebben en een minimum aan bijwerkingen hebben - Parlodel en Norprolac.

Norprolac wordt volgens het schema gebruikt: de eerste 3 dagen bij 0,025 mg 1 r / d, daarna 3 dagen bij 0,05 mg 1 p / d, vanaf de 7de dag bij 0,075 mg 1 p / d.

Chirurgische behandeling is het gebruik van verschillende methoden om de tumor te verwijderen. De minst gevaarlijke en meest moderne methode is het gamma-mes.

Oorzaken van hyperprolactinemie

pathologisch hyperprolactinemia ontwikkelt zich als een gevolg van anatomische of functionele stoornissen van het hypothalamus-hypofysaire complex.

  • hypofysetumoren (criniopharyngioma, glioom, granuloom), hormonaal actieve tumoren (prolactinomen, gemengde PRL-, ACTH-secreterende hypofyseadenomen),
  • schade aan de hypofyse stam als gevolg van een verwonding of operatie, traumatisch hersenletsel, blootstelling aan straling.

  • spanningen,
  • neuro-infectie (meningitis, encefalitis),
  • verschillende endocriene ziekten (hypothyreoïdie, ziekte van Cushing, Nelson-syndroom, acromegalie).

Meer zeldzame oorzaken:

  • nierfalen
  • ectopische productie van prolactine bij bronchogeen carcinoom, hypernefroom,
  • operatie, verwondingen aan de borst.

Iatrogene oorzaken (na inname van medicijnen):

  • oestrogenen, oestrogeenbevattende orale anticonceptiva,
  • geneesmiddelen die de secretie en uitwisseling van dopamine beïnvloeden: fenothiazinen, haloperidol, metoclopramide, domperiodon, pimozide, sulpiride,
  • geneesmiddelen die de voorraad dopamine in het CZS uitputten: reserpine, α-methyldof, monoamine-oxidaseremmers, opioïden,
  • stimulatoren van het serotonerge systeem: amfetaminen, hallucinogenen.

De basis van de pathogenetische mechanismen van hyperprolactinemie is een schending van het dopamine-remmende effect op de synthese en secretie van prolactine. Als een resultaat van continue stimulatie van prolactine-uitscheiding treedt eerst hyperplasie van de hypofyse-lactotrofen op, en dan zijn micro- en macro-adenomen van de hypofyse mogelijk. Tumoren en ontstekingsprocessen in de hypothalamus kunnen de synthese en / of secretie van dopamine van de neuronen van het tuberoinfundibulaire gebied in het portaalsysteem verstoren.

Functionele hyperprolactinemie wordt vaak waargenomen bij vrouwen met verschillende gynaecologische aandoeningen, in het bijzonder met endometriose, baarmoedermyoma en ontstekingsprocessen. Dit kan worden verklaard door de constante irritatie van interoreceptoren tijdens het pathologische proces en impulsen in het centrale zenuwstelsel, als door een toestand van chronische endogene stress.

In de afgelopen jaren is de zogenaamde tijdelijke hyperprolactinemie geïdentificeerd, vaak geassocieerd met onvruchtbaarheid, die zich manifesteert door het luteolytische effect van prolactine op het corpus luteum. Functionele hyperprolactinemie wordt waargenomen bij ongeveer een derde van de vrouwen met PCOS, die wordt veroorzaakt door een schending van de dopaminerge controle van niet alleen de synthese en secretie van GnRH, maar ook van PRL. Bovendien heeft chronisch hyperestrogenisme in PCOS een stimulerend effect op de synthese van prolactine. En tenslotte is het feit van het klinisch effect van behandeling met bromkriptine met normoprolactinemie algemeen bekend, wat gepaard gaat met een verhoging van het niveau van biologisch actieve immunonereactieve prolactine.

Het mechanisme van schending van de voortplantingsfunctie op de achtergrond van hyperprolactinemie:

  • in de hypothalamus, onder invloed van prolactine, worden de synthese en uitscheiding van GnRH en respectievelijk LH en FSH verminderd door de gevoeligheid van de hypothalamus voor oestrogenen te verminderen,
  • in de eierstokken remt prolactine de gonadotropine-afhankelijke synthese van steroïden, vermindert de gevoeligheid van de eierstokken voor exogene gonadotrofinen en vermindert de secretie van progesteron door het corpus luteum.

In de afgelopen jaren is aangetoond dat 30-40% van de vrouwen met hyperprolactinemie een verhoogd niveau van bijnierandrogenen hebben - DEA en DEA-C. Het is bewezen dat hun niveau wordt verlaagd tijdens de behandeling met bromkriptine. In de reticulaire zone van de bijnierschors zijn prolactinereceptoren gevonden en bovendien kan androgeenoverproductie worden verklaard door de gebruikelijke hypothalamische regulatie van de prolactine-afscheidende en ACTH-secreterende functies van de hypofyse. De verlaging van het PSSG-niveau wordt verklaard door het directe effect van prolactine op de lever, waar ze worden gesynthetiseerd.

Van andere effecten van prolactine is het diabetogene effect van belang, vanwege het directe stimulerende effect van prolactine op pancreatische β-cellen, wat kan leiden tot de ontwikkeling van perifere insulineresistentie, ovarieel hyperandrogenisme en de ontwikkeling van PCOS. Bovendien draagt ​​prolactine bij tot de demineralisatie van botweefsel door de secretie van calcitonine te onderdrukken, evenals de synthese van oestrogeen in de eierstokken te verminderen. Daarom hebben vrouwen met hyperprolactinemie een risico op osteoporose.

Prognose en preventie van hyperprolactinemie

De prognose voor moderne methoden voor diagnose en behandeling van hyperprolactinemie is gunstig voor zowel de gezondheid als voor het uitvoeren van een generatieve functie. Het is noodzakelijk om de patiënt te observeren, in het bijzonder voor prolactinomen van de hypofyse, om herhaling van de ziekte te voorkomen. Voor dit doel wordt aanbevolen eenmaal per jaar een computertomografieonderzoek, oogartsonderzoek uit te voeren om tweemaal per jaar prolactine in het bloed te bepalen.

Preventie brengt bepaalde problemen met zich mee vanwege de heterogeniteit van de oorzaken van hyperprolactinemie. Er dient aan te worden herinnerd dat het langdurig gebruik van gecombineerde orale anticonceptiva vereist dat het gehalte aan prolactine in het bloed wordt gecontroleerd.

Differentiële diagnose van hyperprolactinemie

functioneel hyperprolactinemia waargenomen bij vrouwen met verschillende endocriene ziekten. Daarom is een belangrijke fase van de diagnose de uitsluiting van deze pathologie, die samen met andere specialisten wordt uitgevoerd.

De eliminatie van hypothyreoïdie is de taak van de gynaecoloog-endocrinoloog. Hypothyreoïdie wordt gekenmerkt door een verandering in gedragsreacties (apathie, onverschilligheid, geheugenstoornis), die gepaard gaat met een sterke afname van metabolische processen in het centrale zenuwstelsel als gevolg van een afname van de concentratie van schildklierhormonen. Er is ook een sterke zwakte, vermoeidheid met verminderde handicap, zwelling, droge huid, broze nagels en haarverlies, obstipatie. Soms is de eerste manifestatie van hypothyreoïdie spontane galactorrhea met verschillende aandoeningen van de menstruatiecyclus, waarover patiënten naar een gynaecoloog gaan. De beslissende rol behoort tot de studie van bloedhormonen, waarbij er een toename is in TSH en een afname van schildklierhormonen - T3 en t4 op de achtergrond van verhoogde of normale niveaus van PRL.

Bij vrouwen met hirsutisme en hyperprolactinemia het adrenogenitaal syndroom (AHS) en het polycystisch ovarium syndroom (PCOS) zijn uitgesloten.

Klinische en diagnostische criteria voor individuele vormen van hyperprolactinemie

functioneel hyperprolactinemia gekenmerkt door de afwezigheid van veranderingen in het Turkse zadel op röntgenfoto's en CT met toenemende niveaus van PRL tot 2000 mIU / l en positieve functionele tests. De menstruatiecyclus is normaal bij 32% van de vrouwen, oligomenorroe, bij 64%. Galactorrhea wordt bij ongeveer 30% van de patiënten gedetecteerd. Hyperplastische processen van het endometrium en de borstklieren zijn 2 keer vaker dan bij het ontstaan ​​van hyperprolactinemie. У 80% пациенток выявляются сопутствующие патологические процессы: СПКЯ, наружный эндометриоз, воспалительные заболевания и спаечный процесс в малом тазе.

Для микроаденомы гипофиза характерно отсутствие изменений на рентгенограмме и наличие объемного образования в области гипофиза по данным КТ. Het niveau van PRL - 2500-10000 mIU / l, functionele tests zijn negatief. Verstoring van de menstruatiecyclus door amenorroe bij 80% van de vrouwen, oligomenorroe - in 20%. De frequentie van galactorroe bereikt 70%. Concomitante gynaecologische pathologie komt in 15% van de gevallen voor. Het effect van bromocriptine-therapie is tot 85%.

Pathologische veranderingen op het röntgenogram zijn kenmerkend voor de hypofyse-macroadenoom: toename in grootte, dubbele contourbodem, tekenen van verharding, verstoring van de circuits en / of uitbreiding van de toegang tot het Turkse zadel. Op CT-gebieden met verhoogde dichtheid in de hypofyse. PRL-niveau is meer dan 5000 mIU / l. Functionele testen zijn negatief. Amenorroe bij 100% van de vrouwen, galactorroe in 96% van de gevallen.

Met een "leeg" Turks zadel is er een discrepantie tussen klinische, radiologische en hormonale parameters. Op het niveau van PRL tot 3000 mIU / l, is het Turkse zadel op de röntgenfoto niet veranderd, en op CT een typische foto van het "lege" Turkse zadel. Functionele testen zijn negatief. Verstoring van de menstruatiecyclus van oligomenorroe tot amenorroe met of zonder galactorroe.

Differentiële diagnostische criteria voor hyperprolactinemie:

De duur van amenorroe, jaren

Tekenen van micro- of macroadenomen

Het gezichtsveld wijzigen

Het niveau van PRL in het bloed, mIU / l

Parlodel-voorbeeld

Wat is prolactine en hyperprolactinemie

Hyperprolactinemie is een pathologie die wordt gekenmerkt door een toename van serum prolactinespiegels. Dit hormoon wordt geproduceerd in de hersenen, namelijk in de hypofyse.

De ziekte gaat gepaard met spontane uitstroming van melk (galactorrhea) en een afname van de eierstokfunctie (hypogonadisme).

Wat is de rol van prolactine in het vrouwelijk lichaam?

  1. Hij is verantwoordelijk voor het bereiden van de borstklieren voor de lactatieperiode (helpt de hoeveelheid klierweefsel in de borst te vergroten), reguleert de processen van melkproductie.
  2. Draagt ​​bij tot de ontwikkeling en de vorming van de borstklieren in de puberteit (puberteit) bij meisjes.
  3. Verantwoordelijk voor de vorming van het corpus luteum in de eierstokken.

Normale niveaus van prolactine voor vrouwen: onder welke factoren kan het toenemen

De concentratie van prolactine in het bloed van vrouwen is variabel. Het hangt af van de fase van de cyclus, de aanwezigheid van zwangerschap, menopauze en andere dingen. Indicatoren van de norm zijn:

  • folliculaire fase van de menstruatiecyclus - 252 - 504 mIU / l,
  • ovulatoire fase van de menstruatiecyclus - 361 - 619 mIU / l,
  • luteale fase van de menstruatiecyclus - 299 - 612 mIU / l

Tijdens de zwangerschap is het niveau van prolactine altijd verhoogd, voor elk trimester zijn er verschillende normen voor de serumconcentraties van dit hormoon. Als je volgt, kun je zien hoe dichter de bevalling is, hoe hoger ze zijn:

  • eerste trimester van de zwangerschap - 500 - 2000 mIE / l,
  • tweede trimester van de zwangerschap - 2000 - 6000 mIU / l
  • derde trimester van de zwangerschap - 6000 - 10000 mIU / l.

Na de bevalling neemt de concentratie geleidelijk af, maar blijft te hoog en hangt af van borstvoeding:

  • postpartumconcentratie bij niet-zogende moeders - 50 - 600 mIE / l,
  • de concentratie bij zogende moeders in de eerste zes maanden na de bevalling is 2000 - 3000 mIE / l,
  • de concentratie bij zogende moeders zes maanden na de bevalling is 1000 - 1500 mIE / l,
  • concentratie een jaar na levering - 600 - 1000 mIU / l.

Tijdens de menopauze dalen de prolactinespiegels geleidelijk. Concentratie - 400 - 40 mIU / l met een constante daling.

Het is noodzakelijk om rekening te houden met het feit dat deze waarden geen strikte 'van en naar'-grenzen hebben. Dit zijn gemiddelde waarden. Normale indicatoren kunnen enigszins afwijken in de richting van afname en toenemen als gevolg van blootstelling aan het lichaam van vele factoren (stress, ziekte, onjuiste voorbereiding voor testen, individuele kenmerken, enz.).

Als u bijvoorbeeld een niveau van 550 mIU / l prolactine in de folliculaire fase hebt, moet u niet in paniek raken, denkend dat het sterk wordt overschat. Hoogstwaarschijnlijk is dit uw norm. Als u twijfelt, kunt u de analyse opnieuw uitvoeren in de volgende cyclus, waarbij u zich strikt aan alle regels houdt.

Pathologische oorzaken

Meestal worden ze veroorzaakt door pathologieën van het hypothalamus-hypofyse-systeem. Deze omvatten:

  • cystic en tumor laesies,
  • mechanische verwondingen
  • infectieziekten (bijvoorbeeld tuberculose),

Bovendien zijn pathologische aandoeningen zoals:

  • verschillende verwondingen
  • chirurgische ingrepen
  • leverfalen en andere leverpathologieën,
  • nierfalen en andere nierpathologieën,
  • hypothyreoïdie (meestal primaire),
  • polycysteus ovariumsyndroom,
  • tumorprocessen in de organen van het voortplantingssysteem.

Medische oorzaken

Ze worden veroorzaakt door het nemen van bepaalde groepen drugs:

  • gecombineerde orale anticonceptiva,
  • opioïde geneesmiddelen (bijvoorbeeld Tramadol, Morfine en anderen),
  • neuroleptica (Aminazin, Reserpine en anderen),
  • cardiovasculaire geneesmiddelen (verapamil en anderen),
  • dopaminomimetica (Levodopa en anderen),
  • antidepressiva (Amitriptyline en anderen).

Symptomen en tekenen van verhoogde prolactine

Symptomen van hyperprolactinemie worden gekenmerkt door hun diversiteit. En afhankelijk van de oorzaken van deze pathologie of comorbiditeiten. De belangrijkste klachten van een vrouw tijdens een bezoek aan de dokter zijn:

  • pijn en vergroting van de borstklieren,
  • afscheiding uit de tepels (van colostrum tot volwaardige melk) buiten de lactatieperiode en zwangerschap,
  • schendingen van de menstruatiecyclus (tot de volledige afwezigheid van menstruatie) en ovulatieprocessen,
  • het onvermogen om een ​​kind lange tijd zelfstandig te verwekken,
  • vermindering van seksueel verlangen
  • een toename van het lichaamsgewicht in een korte periode (veel gevallen waarin vrouwen met een normale levensstijl gedurende een half jaar opliepen tot vijftig kilogram).

Bovendien kunnen er tekens zijn als:

  • droog intiem gebied vanwege verhoogde oestrogeenspiegels in het bloed,
  • onaangename en pijnlijke sensaties tijdens geslachtsgemeenschap,
  • tekenen van hirsutisme (de groei van dik en donker haar op het lichaam, waar ze niet zouden moeten zijn),
  • constant gevoel van zwakte, zwakte, apathie,
  • broos haar en nagels, droge huid,
  • zwelling,
  • constipatie,
  • hoofdpijn die niet gerelateerd is aan bloeddrukfluctuaties en veranderingen in weersomstandigheden,
  • duizeligheid,
  • verminderde gezichtsscherpte.

Diagnose van hyperprolactinemie: een analyse van hormonen, speciale tests en andere onderzoeken

Ten eerste zal de arts klachten en anamnese verzamelen. Nadat hij zorgvuldig heeft geluisterd en de vrouw heeft onderzocht, zal hij een verwijzing voor een aantal aanvullende onderzoeken afgeven:

  1. Allereerst is het nodig om een ​​hormonale bloedscreening te ondergaan om precies te begrijpen welke afwijkingen aan de ontwikkeling van deze symptomen hebben bijgedragen. De studie wordt uitgevoerd op de derde - vijfde dag van de menstruatiecyclus in de ochtend, 2 uur na het ontwaken (van half zeven tot half negen - deze tijd wordt als de meest informatieve beschouwd). Drink of drink geen vloeistof (zelfs geen water) voordat u bloed inneemt. Aan de vooravond van geslachtsgemeenschap moet stimulatie van de borstklieren worden uitgesloten. Gebruik indien mogelijk geen medicijnen die de hormoonspiegels verhogen. Het is noodzakelijk om fysieke activiteiten te beperken en niet nerveus te zijn. Met hyperprolactinemie zullen prolactinespiegels altijd worden overschat. Om fouten te elimineren of tijdelijk de waarden van deze studie te verhogen, wordt driemaal (gedurende drie cycli) uitgevoerd.
  2. Speciale monsters. Ze helpen de aard van de pathologie te bepalen. Nu worden ze praktisch niet uitgevoerd, omdat er diagnostische methoden zijn die meer informatief zijn:
    • tiroliberin-test. Introduceer het geneesmiddel Tyroliberin intraveneus. Vóór dit, onmiddellijk na en elke 15 tot 30 minuten (tot 120 minuten), wordt het prolactineniveau gemeten. Bij hyperprolactinemie door de aanwezigheid van prolactinoom neemt de concentratie van het hormoon geleidelijk af. Met pathologie veroorzaakt door andere oorzaken, zal het groeien,
    • bromocriptinetest. Neem 's morgens bromocriptine. Vóór dit en twee uur na consumptie wordt de concentratie van prolactine in het bloed gemeten. In aanwezigheid van hypofyse-adenoom veranderen de indicatoren niet en nemen ze in norm sterk af,
    • metoclopromide-test. Intraveneus geneesmiddel Metoclopromide wordt toegediend. Metingen van prolactinespiegels worden op dezelfde manier uitgevoerd als in de thyroliberin-test. In aanwezigheid van pathologie blijft het niveau ongewijzigd en normaal stijgt het vijftien keer.
  3. De studie van de fundus en visuele velden. Het is een verplichte studie van alle patiënten die lijden aan hyperprolactinemie.

Versmalling van de visuele velden en veranderingen in de bloedvaten kan erop duiden dat een vrouw een hypofysetumor heeft.

  • Röntgenonderzoek (craniografie). Deze diagnostische methode wordt gebruikt om de locatie van de hypofyse te bepalen. Het nadeel hiervan hangt samen met het feit dat het met zijn hulp mogelijk is om adenomen van reeds grote maten te detecteren. Daarom is het nuttiger om methoden voor computer- en magnetische resonantiebeeldvorming te gebruiken.
  • Computertomografie (CT) en magnetische resonantie beeldvorming (MRI). Zeer informatief voor het diagnosticeren van pathologieën geassocieerd met het hypothalamus-hypofyse-systeem (u kunt zelfs de kleinste prolactinomen identificeren, "leeg Turks zadel", enz.).
  • Echoscopisch onderzoek van de bekkenorganen. Uitgevoerd om gynaecologische pathologie uit te sluiten, wat een verhoging van het niveau van prolactine zou kunnen veroorzaken. Polycysteus ovariumsyndroom (PCOS) helpt bijvoorbeeld altijd om de concentratie te verhogen. Maar u moet weten dat PCOS zich kan ontwikkelen op de achtergrond van hyperprolactinemie (in het bijzonder met prolactinomen). Deze ziekten houden altijd "hand in hand", daarom kan de ander meestal bij het behandelen van de ene pathologie vanzelf verdwijnen.
  • Mannelijke hyperprolactinemie

    Hyperprolactinemie bij mannen komt veel minder vaak voor dan bij vrouwen, met betrekking tot ongeveer 1: 6-10 en heeft zijn eigen kenmerken:

    • In de regel wordt dit veroorzaakt door het verschijnen van macroadena. Microadenomen worden zelden gevonden bij mannen, maar dit is voornamelijk te wijten aan late diagnose en niet aan de hoge mate van tumorgroei.
    • De oorzaak van hyperprolinemie kan zijn tuberculeuze meningitis, verwondingen van de schedelbasis, als er een vasculaire embolie in de hypothalamus is geweest.
    • Vaak wordt deze ziekte bij mannen weerspiegeld in een afname van het libido en leidt dit tot impotentie, een toename van de borstklieren en minder geslachtskenmerken. Helemaal aan het begin van de ziekte worden veel van dergelijke patiënten gediagnosticeerd met "psychogene impotentie".
    • Onvruchtbaarheid door oligospormie (laag sperma-gehalte in sperma).
    • Soms kunnen mannen gynaecomastie, lactorrhea, verzachting van de testikels, osteoporose ervaren.
    • De helft van de patiënten heeft obesitas.

    Hyperprolactinemie bij vrouwen

    Hyperprolactinemie bij vrouwen komt als volgt tot uiting:

    • Overtreding van de menstruatiecyclus.
    • Het onvermogen om een ​​kind en onvruchtbaarheid te maken.
    • Galactorrhea, dat is de afgifte van melk uit de melkklieren, die niet wordt geassocieerd met de geboorte van een kind.
    • Frigiditeit, pijn tijdens geslachtsgemeenschap, gebrek aan natuurlijke smering, anorgasmie.
    • Clitorale hypertrofie, mannelijk-type haargroei.
    • Acne, seborrhea.
    • Uteriene hypoplasie.
    • Mastopathie en het optreden van kwaadaardige tumoren in de borst.

    Hyperprolactinemie en zwangerschap

    Bij hyperprolactinemie is de kans om zwanger te worden erg laag.

    EAls de zwangerschap optreedt, heeft deze een aantal kenmerken:

    • Er is een risico om zo'n complicatie als een miskraam aan te pakken. Meestal treden reproductieve verliezen op in het eerste trimester van de zwangerschap. In het tweede trimester spontane abortus is ook mogelijk, maar de kans is aanzienlijk kleiner. Er zijn onderzoeken die bevestigen dat het vermogen om het kind te krijgen toeneemt voor patiënten die vóór de zwangerschap bromocriptine hebben gebruikt. In dit geval werd in 7% van de gevallen een spontane abortus waargenomen en bij spontane zwangerschappen trad in 27% van de gevallen abortus op.
    • Zwangere vrouwen met hyperprolactinemie lopen risico de opkomst van vroege toxicose en pre-eclampsie.
    • Bij patiënten met hyperprolactinemie vroegtijdige scheuring van vruchtwater wordt waargenomen.
    • Momenteel gebruiken de meeste instellingen de praktijk van het onderdrukken van borstvoeding bij het werken met dergelijke patiënten. Er zijn echter geen aanwijzingen dat borstvoeding het verloop van de ziekte nadelig beïnvloedt. Suppressie van lactatie is alleen aan te bevelen in geval van duidelijke progressie van tumorgroei.
    • Als er geen hypofyse macroadenoom isdan wordt de observatie van de zwangerschap op de traditionele manier gedaan. Vanwege het risico van spontane abortussen, wordt vervangingstherapie (duphaston, urogestan) voorgeschreven aan zwangere patiënten.

    Onze lezers bevelen aan!

    Medicamenteuze behandeling

    Ongeacht de vorm, wordt de behandeling van hyperprolactinemie voornamelijk uitgevoerd met behulp van geneesmiddelen. Een goed resultaat toonde behandeling bromkriptin (parlodel).

    Andere medicijnen worden ook gebruikt:

    Ze zijn allemaal ontworpen om het niveau van het hormoon dat door de tumor wordt veroorzaakt te verminderen.

    Vaak is het resultaat merkbaar na twee of drie weken na inname van de medicijnen. Bij vrouwen wordt de menstruatiecyclus geleidelijk weer normaal en de mogelijkheid van zwangerschap verschijnt. Bij mannen neemt de productie van testosteron toe, neemt het libido toe en verbetert de kwaliteit van het seksuele leven.

    bromocriptine helpt de omvang van het adenoom te verminderen. Er zijn gevallen bekend waarin, op de achtergrond van het innemen van deze geneesmiddelen, het gezichtsvermogen verbeterde bij patiënten met adenoom.

    Quinagolide (Norprolac) verschilt aanzienlijk van bromkriptina en is goed geschikt voor patiënten die niet worden benaderd door bromkriptin. Een ander vaak gebruikt medicijn is cabergoline (dostinex). Het wordt één of twee keer per week genomen. Vaak wordt hij tijdens de zwangerschap ontslagen, vooral tijdens het eerste trimester.

    Chirurgische behandeling

    Aangezien de behandeling van hyperprolactinemie met geneesmiddelen goede resultaten geeft, wordt zelden gebruik gemaakt van chirurgische behandeling van de ziekte. Dit is nodig als de tumoren niet in omvang zijn afgenomen tegen de achtergrond van de behandeling met medicinale preparaten, en ook als er geen verbetering is opgetreden in het gezichtsvermogen.

    Stralingsbehandeling is belangrijk als er een verbod op operaties is, als de tumor niet volledig is verwijderd, als intolerantie met geneesmiddelen wordt waargenomen. De belangrijkste taak van radiotherapie is om de groei van de tumor te stoppen.

    Complicaties van Hyprolactinemia

    De ziekte heeft de volgende complicaties:

    • Hypofyse en endocriene insufficiëntie. In dit geval is er behoefte aan hormonale therapie die de tekortkoming kan corrigeren.
    • Compressie van de oogzenuw. Dit zal leiden tot verlies of verslechtering van het gezichtsvermogen tot de tumor is geëlimineerd.
    • Een goedaardige tumor hypothese kan zich ontwikkelen tot een kwaadaardige. Als dit gebeurt, is er een behoefte aan een operatie of bestralingstherapie.
    • Osteoporose.

    Prognose voor hyperprolactinemie

    Daarom is het na het einde van de behandeling noodzakelijk om regelmatig een CT-scan van de hypofyse uit te voeren, door een oogarts te observeren en twee keer per jaar te testen op het bepalen van het prolactinegehalte in het bloed.

    Dus hyperprolactinemie - dit is een gevaarlijke ziektewat kan leiden tot de meest ernstige gevolgen, zoals onvruchtbaarheid, verlies van het gezichtsvermogen, het verschijnen van een kwaadaardige tumor, enz. Dankzij de moderne geneeskunde wordt het perfect behandeld.

    Daarom, wanneer de eerste symptomen van deze ziekte onmiddellijk een arts moeten raadplegen die de juiste tests en adequate behandeling zal voorschrijven. Kan in geen geval zelfmedicatie krijgen, het zal alleen maar bijdragen aan de verergering van de situatie.

    Hoe de analyse doorgeven?

    Voor de studie is veneus bloed nodig. De analyse wordt uitgevoerd op een lege maag, een uur na het ontwaken, niet eerder - meestal om 9-10 uur.

    Vrouwen in de vruchtbare leeftijd moeten bloed doneren in de eerste fase van de menstruatiecyclus (5-7 dagen). Aan de vooravond van de analyse, bezoek het bad en de sauna niet, drink geen alcohol en neem geen deel aan seks. Elimineer stress en opwinding.

    De analyse wordt meestal drie keer doorgegeven, op verschillende dagen. Voor de diagnose zijn 2 resultaten vereist met een overtollig prolactinegehalte. Voor de diagnose is het ook belangrijk om hormonale tests uit te voeren - tests met metoclopramide en parlodel.

    De introductie van cerucal (dopamine-antagonist) neemt enkele keren toe in normale PRL - 7-10 keer in 1-2 uur. In pathologie verandert het niet en is het stabiel - zo'n test is negatief. Met de introductie van parlodel (ook een dopamine-agonist) - in normale omstandigheden nemen de PRL-indices sterk af, met pathologieën - dit gebeurt niet. Deze test is de meest voorkomende.

    Het dagelijkse ritme van de PRL-secretie wordt ook gecontroleerd om de oorzaak van de toename te verduidelijken. Het wordt elke 6 uur bepaald, beginnend vanaf 15 uur tot 9 uur. Normaal wordt om 3 uur de PRL verdubbeld en 's morgens naar de baseline verlaagd. Als er geen piek is, is dit een organische toename in PRL.

    Als er sprake is van schendingen van het MC, is het verplicht om een ​​oogarts te raadplegen: onderzoek van de fundus en gezichtsveld. Bij hypofysetumoren worden de fundusschepen veranderd en het gezichtsveld wordt versmald tot wit, rood, groen en blauw.

    Transvaginale echografie is informatiever dan abdominaal en helpt PCOS te differentiëren.

    Hyperprolactnemia wordt gekenmerkt door MFN (multifolliculaire eierstokken), waarin zich veel follikels met een diameter van 4-8 mm in het stroma bevinden.

    Gevolgen van hyperprolactinemie

    Als de oorzaak in een hypofysetumor ligt, kan het zicht verslechteren, dit komt door compressie van de oogzenuw door het neoplasma.

    Самое частое последствие – бесплодие. Но оно вполне устранимо при нормализации гормонального фона и снижения пролактина до нормы.

    Мастопатия – всегда требует лечения с первых дней, иначе она может значительно ухудшить самочувствие женщины. Bovendien is het risico van wedergeboorte niet uitgesloten.

    Pin
    Send
    Share
    Send
    Send

    lehighvalleylittleones-com